Unang Pag-ibig

Naramdaman kita sa unang beses pa lamang

Noong ang mga yapos at yakap ay tila isang palatandaan

na pag-aari mo ako

Pinakilala ka sa akin sa unang pagkakataon,

at agad kong kinilala ang pagkatao mo

Hindi ako nag-atubiling kabisaduhin ang mga salitang binibitawan mo

 

Sabay nating ninanamnam ang paghalik ng mga alon sa dalampasigan,

ang paglipad sa alapaap kasama ang mga ulap

At nakatunghay sa ganda ng kapaligiran

 

Namamangha ako sa kanila

Na tila para bang kinakawayan at sinasalubong nang maligaya

ang aking pagdalaw sa kanilang mundo

 

At magmula noon,

hindi ako bumitiw sa’yo

Hindi ko binitawan ang mga ipinangako mo

 

Kahit minsan, hirap akong dalhin ang bigat na aking dinadala

dahil sa daang tinatahak na para bagang hindi nila ako ibig makita

parating tikom ang kanilang mga bibig sa tuwing binabanggit kita sa kanila

 

Ngunit gayun pa man, alam ko,

minamatayagan mo pa rin ako sa kung saan man,

inaalam kung ilang daan na ba ang aking napuntahan

Paulit-ulit akong naliligaw at naglalaboy sa kawalan,

pero hindi mo ako binibitawan

Patunay lamang na sa kabila ng paulit ulit kong paglisan

patuloy mo parin akong iniingatan

 

At ito ang iyong pag-ibig

pag-ibig na hindi nagkukulang sa lahat ng panahon

pag-ibig na handang tumanaw sa bukas at ngayon

 

At magmula nang maramdaman ko ito,

alam ko, sigurado ako, panatag ako

Na kahit ilang beses man akong maligaw

ay alam kong aabangan mong muli ang aking pag-uwi

 

Na ikaw ang pag-ibig,

sa simula hanggang huli

Advertisements

Kapag Sumapit Ang Tag Ulan

Kapag sumapit ang tag-ulan

hayaang ang aking bisig ang maging kanlungan mo

asahan mo, ako ang tahanan na magiging silungan mo

kapag nagsimulang manalasa ang bagyo

at sa iyong pananatili ay makatatagpo ka ng yakap

na matagal mo nang inaasahan sa mga nakapaligid sayo

 

Alam ko, na matagal mo nang hinihintay ang paglaho ng tag-ulan

dahil sa napakaraming mga galos na natamo buhat nung ikaw ay masaktan

magmula noong hindi mo na maramdaman

ang haplos ng tag-araw

na pumapanaw ng panlalamig

ang pagtatagpo ng araw at ng kalangitan

na nakapagbibigay sayo ng kilig

 

Kapag sumapit ang tag-ulan

sasamahan kitang maglakad na kahit humampas man ang malakas na hangin

ay hindi ka matatangay dahil sa mga kamay ko

 

Mga kamay kong handang pumulupot sa’yo

na kapag masyado nang maingay ang ugong

na paulit-ulit na pinapakawalan ng mundo

Handa akong ibigay ang pagtanggap na hinahangad mo

 

Halika, sabay tayong maglakad

Huwag mong alalahanin ang bawat patak ng ulan

Dahil ako ang iyong payong

sususkob sayo upang hindi ka tablan ng pagluha ng kalangitan

 

At kapag sumapit na ang tag-araw, o kahit dumating man muli ang tag-ulan

asahan mo, hindi ako lilisan

ako ang magiging gabay sa landas na iyong patutunguhan

 

OBRA

Ikaw ay isang obra.
Hindi mo man batid na sa paulit-ulit
mong pagpatid sa sahig dala
ng kanilang panghuhugsa,
ikaw ay isang obra.

Ikaw ay hinugis mula sa Kanyang hulma,
mula sa pinagtagpi-tagpi na mga biyaya,
Ikaw ay isang obra.

Patuloy kang hinuhubog ng panahon
Na kahit gaano man kataas ang mga alon na sayo ay sasalubong
Itaas mo lamang ang iyong noo,
at isigaw ang mga damdaming parati nalang binubulong.

Bawat eskinita na binabaybay ng iyong mga paa,
Sa bawat kalyeng pinagtitinginan ka
dahil sa kakaibang katangian mong dala,
Ikaw ay isang obra.

Marahil malupit nga ang mundo sa isang katulad mo
Parating mga pang-aalipusta ang parating ipinupukol sayo,
Ngunit tandaan mo,
na pare-pareho lamang tayong nabubuhay sa buhay na ito,
Patuloy na hinahanap ang sarili sa kabila ng paulit-ulit na pagkalito.

Mga pagkakataong ikaw ang sentro ng katatawanan
Dahil sa kakaibang ugali o hubog ng katawan.
Gaano na nga ba karaming luha ang iniluluha mo sa kanilang likuran?
Ilang gabi na nga ba ang dumadaan na parating maraming tanong sa iyong isipan?
Maraming pagkakataon na tila bakit palamuti sa kanila ang iyong pagiging iba?
Hindi ba nila nalalaman na iba iba man tayo ng itsura, pananaw at paniniwala,
Ang humubog at lumikha sa atin ay iisa?

Parati mo sanang isipin na ikaw ay hindi sayang sa paningin Niya.
Na kahit ilang beses ka mang mawasak ay nariyan lamang Siya.
Hindi ka itatapon dahil galing ka sa mga kamay Niya.

Kaya kaibigan, itahan mo na ang pagluha.
Kung darating man ang pagkakataong muli kang tignan nila.
Isipin mo,
Ikaw ay isang obra
Na galing sa Kanya.

Abellon, 24 Mayo 2018

Kung Paano Ang Gabi Ng Nakapiit

Nakasilid ang kaluluwa

Sa piitang malayo sa tahanan

Malayo sa kadalasang paraiso

Malamig na sahig

ang parating

nahahalikan ng mga yapak

na walang sapin

 

Sa papag inihihimbing ang pagsisisi

Pumapatak ang luha

Na para bang ulan

Na walang hudyat sa pagtahan

 

Parating hinhanap

Ang init ng yakap

Ng minamahal

Sa kabila ng pagkukulang

 

Pilit ginuguhit sa mukha

Ang ginhawa

Hawak niya ang mapang tutunguhin muli ang daan

Paalis sa kawalan

PILIIN MONG MAGING IKAW

Piliin mong maging “ikaw”.

 

Piliin mong maging iba sa karamihan,

Dahil sa Kanya, naiiba ang iyong pangalan.

Hindi mo kailangang itali ang iyong sarili sa nakasanayang mundo.

Piliin mong maging ikaw, dahil pagkatao mo ito.

 

Hindi mo kailangang maging kasing bilis nila,

Hindi mo kailangang maging gaya nila.

Makidigma kang taglay ang iyong paninidigan at pakikibaka.

 

Umahon ka na kahit ilang libong pait ang pakawalan nila,

Ay hindi ka mayayanig ng kanilang mga pagbuga.

 

Piliin mong maging ikaw,

Yung ikaw na mas pinipiling magmahal kaysa manakit,

Yung ikaw na hangad ay hindi magwasak

kundi magbigkis ng mga pusong handang ipagpalit;

 

Ang pait para sa pag-asa;

Pagkasawi patungo sa ligaya;

Paglaya sa pagkabilanggo;

Payapa mula sa pagkalito.

 

Sa labang ito na hinarap sayo ng mundo, ay manatili kang buo,

Na kahit anumang bala ang paulanan ng mundo, manatili kang nakatayo.

Maging isa kang kulog,

Na dadagundong ang tinig sa mundo.

 

Piliin mong maging ikaw,

Hindi dahil gusto ng daigdig,

Kundi ‘yan ang tanda mo.

Hindi mo ito dapat ikahiya,

hindi mo dapat itatuwa,

Nilikha ka Niya ayon sa kumpas ng Kanyang mga kamay.

Piliin mong  maging ikaw,

hindi dahil sa dikta lamang ito ng tadhana.

Dahil sa dinami-dami ng mga tala,

Ikaw ang pambihira.

 

Abellon, Pebrero 2018.

Hiling Ng Isang Makasalanan (Tula)

Hindi ko maitingala ang mga mata sa kalangitan,
Batid kong ako’y isang marupok at makasalanan,
nakayuko na lamang ang bunbunan,
habang iniluluwa ang bawat pagluha dala ng kabiguan.

Sino ba ako, isang hamak na marungis ang mga palad,
sinusubukang hulihin ang bawat pantig ng paghinga
habang pinipilit umahon sa pampang ng makasalanan.

Pinipilit kong ituwid ang aking paglakad, ngunit nadadapa, natatalisod,
sumusubsob sa sahig at inaanod,
Paulit-ulit na tumatanod ngunit paulit-ulit rin ang pagtalikod.

Marahil mahirap ngang mahalin ang isang katulad ko,
Ngunit sino ba ako upang mahalin ng isang katulad Mo?

Pagmamahal Mo ay marunong umunawa ngunit bakit sila ay pagtuya at mga panghuhugsa ang bukambibig?
Hindi ba’t sinabi Mo na dapat mamayani ang pag-ibig?

Ayokong ipinid ang pintuan ng pagmamahal Mong minsan kong naging himig.
Gusto ko itong manatiling bukas at malaya kong balikan.
Marami man silang nakatitig na iba ang kanilang himig ngunit
ibang himig ang nais kong mapakinggan.
Hindi ang kanilang mga panaghoy ngunit ang tinig Mong handang makinig sa aking mga ligaya’t mga kabiguan.

Isa lang ang winiwika ng aking mga kamay at mata.
Humihiling silang bigyan Mo ako ng isang simula.

 

Bituin (Tula)

bell choir
Isang larawan kasama ang Springs Bell Choir. Ang mga kabataang ito ay tumutulong na maisakatuparan ang pagkakaroon ng malinis na inuming tubig sa pamamagitan ng pagtugtog ng mga “bells” o kampana. 

 

 

Ikaw ay isang bituin.

Tanglaw sa kalawakan.

Liwanag sa kadiliman.

Ikaw ay isang kayamanan.

Yamang dapat alagaan at pahalagahan.

Yamang hindi lamang basta basta pakakawalan.

Ang iyong mga halakhak ay bunga ng iyong mga pangarap na naka-angkla sa iyong mga pakpak.

Ang iyong tawa ay pumupuno sa mga nawawalang pantig at parirala.

Ang iyong tinig ay mistulang talinghaga

Sa mga katagang bumabakat sa mga alaaala.
Ikaw ay isang larawan ng pagka-dalisay na sana sa habang panahon sa amin ay aakay.

Mga pangarap mo ay nakasakay sa isang bangkang papel, na hindi lamang manantiling isang liham, kundi balang araw ay hahantong sa pinipintong katuparan.
Ikaw ay isang bituin,

maliit man sa malayong tingin,

Ngunit malayang bigyang ningning,

Ang mundong nangangapa,

Sa dilim.
– “Bituin”, Abellon

08 oktubre 2017